FANDOM


"Nie do przewidzenia" (org. "Pool Hopping") - jest piętnastym odcinkiem piątego sezonu oraz sto czterdziestym trzecim ogółem serialu "Steven Universe".

Skrót

Granat i Steven odkrywają najbardziej nieprawdopodobne wydarzenia w Beach City.

Fabuła

Pool Hopping (1)

Steven, jadąc na szczycie Lwa, ogląda Beach City ze wzgórza latarni morskiej. Wspomina, jak wiele się ostatnio zmieniło, domyślając się, że z powodu wszystkich uprowadzeń popełnionych wcześniej przez Aquamarine i Topaz, sprawy nie mogły po prostu wrócić do normy. Steven i Lew spacerują po mieście. Mijają Beach Citywalk Fries; w pobliżu Nanefua informuje mieszkańców o trasie ewakuacji. Po machaniu do Sadie, Buck i Kwaśna Śmietana, Steven wspomina, że nie może cieszyć się swoją zwykłą przekąską w Wielki Pączek, ponieważ jest zamknięta, ponieważ Sadie rzuciła się, aby skupić się na swoim zespole, a Lars wciąż przebywa w kosmosie. Jęczy nad tym, co teraz zrobi na śniadanie, zanim ponuro opiera się o grzywę Lwa i jęczy.

Pool Hopping (25)

Lew wysadza Stevena w pobliżu Wielki Pączek, gdzie obserwuje dwóch klientów wychodzących z jedzeniem. Zaskoczony otwarciem sklepu, wchodzi do Wielki Pączek i jest zszokowany widząc Granat stojącą za ladą w mundurze Wielki Pączek. Steven podchodzi do lady i mówi Granat, że ma tak wiele pytań; Granat mówi Stevenowi, że będzie musiał poczekać na swoją kolej. Następnie finalizuje transakcję z klientem i wita się ze Stevenem. Mówi Granat, że nigdy nie przypuszczał, że zobaczy ją tutaj pracującą, i pyta ją, czy przeżyli ciężkie chwile. Granat mówi Stevenowi, że nie chodzi o wiązanie końca z końcem i że chodzi o bycie przypadkowym.

Pool Hopping (55)

Aby pomóc Stevenowi to zrozumieć, nalewa kawę do filiżanki, a następnie nalewa ją na blat. Wykorzystuje strumienie rozlanej kawy, aby wyjaśnić, że jej wizja przyszłości pozwala jej zobaczyć rzeki możliwości, mówiąc, że daje jej wgląd w możliwe realia, do których prowadzą nas nasze działania, ale to nie znaczy, że może przewidzieć wszystko i że jest zainteresowana tymi skrajnie nieprawdopodobnymi rzeczywistościami, tak oderwanymi od naturalnego przebiegu wydarzeń, że nie może ich wykryć. Granat następnie wskazuje na kałużę odłączoną od reszty wycieku, mówiąc, że kiedy działają w nienaturalny sposób, tworzą nowe, nieprzewidziane ścieżki i dochodzą do tych basenów nieprawdopodobieństwa; przeciąga palcem po wycieku, łącząc strumień z sadzawką.

Pool Hopping (79)

Steven pyta Granat, czy chce robić rzeczy, których zwykle nie chce tylko zobaczyć, co się stanie. Granat uśmiecha się i podnosi kciuki do góry, mówiąc, że nie spodziewała się, że to zrozumie. Steven pyta, czy posprzątają kawę. Granat mówi, że robią to normalnie i że powinni zobaczyć, co stanie się ze światem, jeśli tego nie zrobią. Następnie obaj patrzą, jak kropla kawy spada z blatu na podłogę. Granat mówi, że mieszkają teraz w zupełnie nowym basenie nieprawdopodobieństwa i że jej przyszła wizja jest tutaj bezużyteczna. Granat przewraca się przez ladę, mówi, że rezygnuje i powiększa mięśnie, które rozrywają jej mundur, a ona i Steven wychodzą, pozostawiając zdziwionych pozostałych klientów.

Pool Hopping (136)

Steven pyta Granat, co powinni teraz zrobić. Granat mówi, że powinni zamówić jedzenie zamiast je sprzedawać, sugerując, że powinni zrobić pizzę. Steven mówi, że Granat mówi teraz w jego języku, wyciąga telefon i mówi, że teraz zamawia. Steven dzwoni do Fish Stew Pizza, a Kiki odbiera. Steven mówi, że chce zamówić pizzę. Granat krzyczy, że powinni zamówić 10 pizzy, ale Steven zwiększa liczbę do 20 i mówi jej, by zaskoczyła go dodatkami, a następnie sugeruje kilka losowych, zwariowanych miejsc, w których można je dostarczyć, zanim zdecyduje się na Pizzę z gulaszem rybnym, powodując, że Kiki pyta jeśli jest do odbioru. Później, przed Beach Citywalk Fries, Steven i Granat spacerują promenadą, niosąc po kilka pudełek pizzy. Granat mówi Stevenowi, aby pomyślał o tym, co zwykle robi, gdy dostaje pizzę. Steven mówi, że zjadłby to. Granat mówi, że na tej osi czasu robią coś odwrotnego. Granat wrzeszczy na przechodnia i rzuca w niego pudełkiem pizzy. Przewraca się, łapiąc pizzę, i dziękuje jej. Steven i Granat rozdają pizzę różnym ludziom, takim jak Peedee, Pan Smiley i mewy.

Pool Hopping (177)

W pobliżu Domu Cebuli Granat mówi, że mają jeszcze jedną pizzę do dostarczenia. Steven mówi, że dom Vidalii jest tutaj i że powinni przynieść jej ostatnie ciasto. Granat mówi, że byłoby to miłe, ponieważ musi być zdenerwowana, że jej syn został zabrany w kosmos przez klejnoty z Homeworld. Steven pyta, czy ma na myśli Cebulę, że nie ma go w kosmosie i że jest tutaj. Wskazuje Cebuli, który ma przerzucony przez ramię duży worek; następnie przeskakuje przez płot. Granat przeprasza, mówiąc, że musi myśleć o innej linii czasu. Steven sugeruje, że nadal przechodzą obok. Steven i Granat docierają do frontowych drzwi Vidalii. Granat puka i mówi „Matce Cebuli”, żeby się otworzyła. Vidalia wrzeszczy, że jest w garażu. Obaj dramatycznie wchodzą do garażu, niemal przerażając Vidalię na śmierć, zanim zdaje sobie sprawę, kto tam jest.

Pool Hopping (195)

Steven przeprasza i mówi, że po prostu próbowali przynieść jej pizzę w najbardziej nieprawdopodobny sposób, zanim zapytał ją, czy chce kawałek. Vidalia mówi, że tak i że przydałaby się jej przerwa, ponieważ pracuje nad tą „martwą naturą stołka”, ale nie czuje inspiracji. Granat podaje pizzę Stevenowi, pozuje na stołku i każe Vidalii pomalować ją jak jeden z jej ametystów. Steven pozuje obok Granat i mówi Vidalii, żeby też go namalowała. Vidalia pyta ich, czy chcą być jej muzą. Steven mówi, że robią, jeśli nie jest to zbyt duży problem. Zmienia pozę i zapowiada się bardzo inspirująco. Pozornie zainspirowana, Vidalia podnosi ołówek i mówi im, aby przyjęli pozę, co robią. Mówiąc im, żeby się nie ruszali, aby mogła uchwycić ich esencję, Vidalia przyciąga ich przez jakiś czas.

Pool Hopping (222)

Kiedy Steven zaczyna jęczeć i pocić się, gdy nie porusza się tak długo, Granat mówi, że szanse na to, że tam pozostaną, są niewielkie. Przerwała, słysząc brzęczący dźwięk, i zauważa jednookiego kociaka, który przesiewa leżący na zewnątrz kosz na śmieci. Steven zauważa kota, który je widzi i ucieka. Steven pyta, czy to możliwe, że mogą gonić kota, na co Granat mówi, że to zależy od niego. Steven pyta ponownie, ale Granat, spocona, mówi Stevenowi, aby jej nie pytał, ale jej powiedział. Steven krzyczy „tak” i obaj pędzą za kotem, a Steven przeprasza Vidalię, gdy wychodzą.

Pool Hopping (292)

Steven i Granat dogonią kota. Zauważa ich i biegnie do przodu, zachęcając ich do biec za nim. Idą nim na skraj lasu, przez krzewy, na nową polanę, a potem w kolejny krzak. Rozchylają krzak i widzą kociaka wraz z czterema innymi. Widząc, jakie są głodne i bezradne, Steven podnosi każdego kociaka po kolei i podaje je Granat. Następnie mówi, że muszą przestać być przypadkowi i dowiedzieć się, co mogą zrobić dla kociąt, prosząc Granat, aby wykorzystała swoją przyszłą wizję, aby dowiedzieć się, co robić. Granat, wciąż się poci, załamuje się, że nie wie, co robić i że już nic nie wie. Gdy zaczyna padać, słychać grzmot. Steven pyta Granat, czy wszystko w porządku. Granat przyznaje, że ostatnio czuła się taka zagubiona:

Och, to nie tylko to. To ty. Podjąłeś tak wiele decyzji, których się nie spodziewałem - oddanie się Homeworldowi, powrót przez grzywę Lwa. Przyszłość, którą stworzyliście, była tak nieprawdopodobna, że w ogóle jej nie wyobrażałam, a teraz nie mogę zrozumieć, dokąd zmierza ta linia czasu. Jesteśmy na obrzeżach możliwości, podążając za strumieniem do tego, kto wie gdzie. Wszyscy szukają u mnie odpowiedzi. Nie mogę tego znieść! Tak ciężko mi po prostu istnieć, Steven. Chcę kochać życie. Chcę kochać, że jest tak wiele możliwości, ale to ja mam tę umiejętność, więc muszę być naszym przewodnikiem. Pomyślałem, że gdybym mógł wykorzystać swoją wizję przyszłości, aby wskoczyć w nieprawdopodobną przyszłość, mógłbym wyjść przed następną wielką, nieoczekiwaną zmianą, ale nie wiem, co tutaj robię! Nie mogę już powiedzieć, co jest prawdopodobne! Wszystko może się zdarzyć! Tym kotom może się stać wszystko!

Granat

Pool Hopping (345)

Steven przyznaje, że to prawda, ale sugeruje również, że zamiast myśleć o wszystkich rzeczach, które mogą się wydarzyć, powinni po prostu wybrać i zrobić to, co chcą, i zapytać ją, co chce się wydarzyć dalej. Granat odpowiada, że chce wyciągnąć koty z deszczu, przez co Steven przywołuje nad nimi swoją tarczę jako parasol. Następnie pyta, czego chce dalej, powodując uśmiech Granat. Później, w garażu Vidalii, Steven rozmawia z kimś przez telefon, Granat siedzi przy pudełku z kociętami, a Vidalia stoi obok i patrzy. Steven rozłącza się wkrótce potem i przekazuje im wiadomość: schronisko dla zwierząt, z którym rozmawiał wcześniej, ma program zastępczy i powiedzieli, że mogą odebrać koty następnego dnia. Granat i Vidalia cieszą się, że to słyszą. Kiedy Vidalia idzie drogą, Steven interesuje się kociętami, mówiąc im, że wszystko będzie dobrze.

Pool Hopping (367)

Widząc to, Granat w końcu zdaje sobie sprawę, dlaczego jej przyszła wizja była tak odlotowa: musi zmienić sposób, w jaki myśli o Stevenie. Wyjaśnia zdezorientowanemu Stevenowi, że patrzy w prawdopodobną przyszłość, w której zachowuje się jak dziecko i oczekuje, że ucieknie od odpowiedzialności i zwróci się do niej o pomoc, ale już tego nie robi i jako taka, przyszłość w ogóle nie są prawdopodobne. Zdaje sobie sprawę, że ani oś czasu, ani jej przyszła wizja nie mają z nimi nic złego; musi tylko wziąć pod uwagę, że Steven dorósł. Steven zgadza się, ale stwierdza, że to tylko dlatego, że stara się być bardziej do niej podobny; ona zawsze wie, co robić. Granat temu zaprzecza, ale potem lekko to potwierdza, gdy łapie jednookiego kotka, który zeskakuje z blatu.

Pool Hopping (388)

Następnie Granat mówi, że chce adoptować kociaka, powołując się na to, że jest w niej „coś” i że brakuje jej kogoś „uroczego i wrażliwego”, którym mogłaby się zająć. Granat głaszcze kota, decydując się nazywać ją „Steven”. Kiedy Steven pyta, czy to się pogubi, Granat postanawia zmienić to na „Kot Stevena”; Steven jest z tego zadowolony. Vidalia wraca z obrazem, mówiąc, że szkoda, że nie mogła dostać nowego kota na ich portrecie, który udało jej się ukończyć. Steven wzdycha i pyta o ich istotę. Vidalia mówi, że to sfałszowała, ale myśli, że to dostała. Następnie pokazuje im ich portret, a oni wzdychają z zachwytu. Później, w Beach House, Cat Steven śpi na szczycie śpiącego Lwa w pokoju Stevena, a portret Stevena i Granat jest pokazany opierając się o łóżko.

Postacie

Ciekawostki

  • Gdy Granat i Steven zjawiają się w garażu Vidalii, ta trzyma parodię obrazu „Krzyk” Edvarda Muncha.
  • W oryginale, Granat, będąc w garażu Vidalii, wypowiada zdanie: „Paint me like one of your Amethysts” co jest nawiązaniem do cytatu „Narysuj mnie jak jedną z twoich francuskich dziewczyn” z filmu „Titanic” z 1997 roku.


Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.